*----* Pan_Da ^----^

0*0 HaPPy FrIEndS ^___^

My Photo
Name:
Location: Thailand

Thursday, July 19, 2007















สวัสดีค่ะ ท่านผู้เข้าชมทั้งหลาย ครั้งนี้เราแค่มาลงรูปงานวันชาติฝรั่งเศสอ่ะ ลงช้าไปหน่อย พอดีไม่ค่อยมีเวลาน่ะ (แล้วแกเอาเวลาไปทำไรว่ะ นอกจากนอน แหะแหะ --เรียนกะทำงานไงยะ /เราบ้าป่าวว่ะคุยคนเดียว55/) แต่วันนั้นทุกคน (ทั้งที่เต้นและไม่เต้น)ก็สวยกันหมด ได้เห็นอะไรแปลกใหม่กับเพื่อนของเรา55 แต่คนที่สวยที่สุดคือคนลง 55 แล้วพอหลังจากที่เราเต้นเสร็จนะ เรา ตอง ฝนก็ระเห็ดไปกรุงเทพต่อโดยมีเพื่อนเราที่อยู่กรุงเทพเป็นผู้นำทาง(ต้องขอบคุณเพื่อนคนนี้เป็นอย่างมาก เพราะจ่ายค่าแท็กซี่ทั้งขาไปขากลับเลย แบบว่าเกรงใจโคตร ให้พาไปแล้วยังออกค่ารถให้อีก บอกได้คำเดียว ข้ารักเอ็ง 55) เพื่อไปเอาบัตรคอนเสิร์ตของทรูอ่ะที่ RCA แบบว่ารถติดมากมาย แล้วเค้าหมดเวลารับบัตรตอน 1 ทุ่ม โอ้วแล้วข้าพเจ้าจะไปทันมั้ยเนี่ย เราไปถึงที่นั่น1ทุ่มกว่า แล้วยังต้องเสียเวลาหาร้านอีก โอ้วบัตรมันเริ่มจะหลุดมือไปแล้ว ฮือ ฮือ แต่ แต่ แต่ เพื่อนเราก็หาร้านเจอได้ โอ้วเก่งชะมัด ตอนนั้นทุ่มครึ่ง เค้ายังไม่ปิดรับบัตร แม่เจ้า ดีใจมากกกกกกก เพราะยังว่ามีคนมาเอาบัตรอยู่ เยอะเหมือนกัน แถวยาวมาก ในที่สุดข้าพเจ้าก็ได้บัตรมา ฮาฮา แล้วพวกเรา4คนก็ไปกินข้าวที่ เซ็นปิ่นต่อ แล้วก็แยกกันกลับ พอวันเสาร์ วันที่มีคอนเสิร์ตอ่ะ ก็เรียนก่อน8.30-15.30 หลังจากนั้นเรากับเพื่อนซึ่งมีรายนามดังนี้ เรา ฝน ตอง บุษ ไมด้า เมย์ ใบข้าว สา แม่สา น้าของใบข้าว แล้วก็พ่อของบุษ เราไปกันโดยรถตู้ของพ่อบุษ เพราะฉะนั้นพ่อบุษเลยต้องไปด้วย เพราะถ้าพ่อบุษไม่ไปแล้วคัยจะขับรถให้ เริ่มออกเดินทางตอน5โมงเย็น ไปถึงที่ RCA ตอนประมาณ1ทุ่ม แล้วก็ถึงเวลาที่พวกเรารอคอย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด เอสเจมาแล้ว แบบว่าตื่นเต้นมาก ป๋าฮันโบกมือด้วย แล้วความโกลาหลก็เกิดขึ้น ทุกสิ่งมีชีวิตเริ่มเลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ผู้คนมันเบียดกันเข้ามาอ่ะ แล้วก็แข่งกันตะโกนว่า "อย่าเบียดดิ อย่าเบียดิ" เราก็เลยตะโกนออกไปว่า "ก็ยื่นกันนิ่งๆดิ" ซึ่งมันก็ไร้ประโยชน์ (แล้วจะตะโกนเพื่อออออ)ทุกคนจับมือกันเป็นทอดๆๆกันหลง แต่เมย์สบายสุดไม่ต้องเดิน เพราะ ตองได้อุ้มไปแล้ว แล้วพวกเราก็หาที่สิงไว้ดูเอสเจกัน เห็นแต่ด้านหลังอ่ะ แบบว่าเค้าก็หันหน้ามาบ้าง น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก หล่อด้วย ทุกคนเลยอ่ะ กรี๊ดจนเสียงหายหมดเลย พอเอสเจเล่นเสร็จ พวกเราก็รีบวิ่งมาส่ง เราอ่ะนะ กลัวเค้ามองไม่เห็น อยากให้เค้ามองเห็นเลยปืนเสามันซะเลย แล้วก็โชคดีมาก ที่คนในรถมองเห็น น่าจะเป็นชินดงอ่ะนะ ไม่แน่ใจเหมือนกัน เค้าชี้มาที่เราแล้วก็ยิ้มให้ เราก็เลยโบกมือให้ แล้วเค้าก็โบกมือให้เรา น่ารักมากเลยยยยยย รถค่อยๆถอยออกไป เห็นทีละคน กรี๊ดดดด ทึกกี้หล่อมาก ด๊องก็น่ารัก ไหนแผ่นหลังอันเซ็กซี่ของป๋า แล้งยังรอยยิ้มที่น่ารักของคิบอมอีก โอ้วแค่นี้ก็คุ้มแล้ว ไว้ครั้งหน้าจะยืนอยู่หน้าสุดเลย (หรือไม่ก็ไปยืนอยู่ในใจซะเลย เอิก เอิก)สรุปวันนั้นมีความสุขมาก ถึงวันนี้ยังมีความสุขไม่หายเลย



ทำเอง...จิงจิง

Sunday, July 01, 2007